De band tussen het Huis Nassau, later Oranje-Nassau, en Nederland is ontstaan in 1403, toen de Duitse graaf Engelbrecht I van Nassau in het huwelijk trad met Johanna van Polanen, vrouwe van Breda. De Bredase Nassau's behoorden door hun groeiende particulier bezit al snel tot de hoogste edelen in de Nederlanden.

Het huwelijk van graaf Hendrik III van Nassau (1483-1538) met Claudia van Chalon bracht bezitsvermeerdering voor het Huis Nassau met zich mee in Oost- en Zuid-Frankrijk, waaronder het soevereine prinsdom Orange. De aan dit prinsdom verbonden titel Prince d'Orange - Prins van Oranje - was erfelijk.

Toen Hendriks zoon, René van Chalon, in 1544 zonder nakomelingen stierf, kwam diens erfenis terecht bij zijn oudste Duitse neef Willem van Nassau (1533-1584). Deze Willem van Nassau is beter bekend als Willem van Oranje, bijgenaamd De Zwijger, en wordt gezien als de stamvader van het Huis Oranje-Nassau.

Meer ‘meest gestelde vragen' zijn te vinden op de website van het Koninklijk Huis.